Onu… Çevresi gazeteci kimliğiyle tanıyor. Fakat Muharrem Değirmen dostumuz sorumluluk olarak kabul ettiği çok önemli bir çalışma alanı var:
Orhangazi tarihine ışık tutan arşiv araştırmaları.
Sohbet ederken…
“Orhangazi’yi turizmle kalkındırabiliriz. Bunun anahtarı da Ilıpınar Höyüğü’nde. Ilıpınar’ı kaplıcası ve suyundan ibaret görmek yanlıştır” dediğinde söyleyeceklerine ilgimiz arttı.
O da konunun önemini anlattı:
“Orhangazi’deki 8 bin yıllık Ilıpınar Höyüğü, tarihte tarıma başlanan ilk yerleşim yeri olarak biliniyor. Ne yazık ki, bugüne kadar Ilıpınar ve Orhangazi hakettiği tarihi değeri göremedi.”
Şu bilgileri verdi:
“Ilıpınar Höyüğü kazı çalışmaları 1994 yılında sona erdi ve alanın üstü kapatıldı. Oysa burası Orta Anadolu’dan 10-15 ailenin 8 bin yıl önce gelip yerleştiği bölge. Yerleşim yerinde tarım da ilk buradan başladı.”
Ardından…
“Trakya ve Marmara bölgeleri arkeolojisi için de Ilıpınar çok önemli” dedi ve şunu vurguladı:
“Ilıpınar’daki arkeolojik kazılar yanında, Bursa ili doğa tarihi de araştırmalara konu oldu. Her türlü bitki ve hayvan kalıntıları incelendi.”
Sonra da sorunu açıkladı:
“Gelin görün ki, Ilıpınar’dan çıkan tarini miras, Orhangazi’nin ilgisizliği nedeniyle İznik Müzesi’nde sergileniyordu. Tadilat nedeniyle uzun süre kapalı kalan İznik Müzesi açıldığında hemen Ilıpınar mirasına bakmaya gittim. Fakat ortada yoktular.”
Üzüntüsü şu:
“Yetkiliye sorduğumda; depoda olduklarını, İznik çıkışına yapılacak arkeoloji müzesinde sergileneceğini söyledi. Bu eserlerin Orhangazi’de değil bir başka müzede sergilenmesi kabul edilebilir değil.”
Ardından…
Kapısını çaldığı Orhangazi’deki ilgililerin yine ilgisiz kaldıklarını vurgulayıp şu çağrıyı yaptı:
“8 bin yıllık Ilıpınar’ın tarihi mirası eserler Orhangazi’de yapılacak müzede sergilenmeli. Ilıpınar da açık hava müzesi olmalı.”
