Her şey çok güzel gidiyordu… Ekim ayında pik noktasına çıkan günlük vaka sayısı topluma uyarıcı olmuş, koronavirüsle topyekûn mücadele başlamıştı.
Kamu ve sağlık camiasının olağanüstü çalışmasına vatandaşın verdiği özenli davranma desteği o hızlı çıkışı tersine çevirdi ve vakalar düşmeye başladı.
Öyle ki…
14 Ocak günü bu sayfalarda günlük vaka sayısının hafta sonları 200’lere, hafta içi de 250’lere düştüğünü yalnızca Şehir Hastanesi’ne başvuran hasta sayısının günlük 3 binlerden 300’lere gerilediğini duyurup şunu yazdık:
Vaka sayısını nisan dönemine geriletmeyi başaran Bursa için tünelin ucundaki ışık göründü. Üstelik, gördüğümüz ışık, üzerimize gelen trenin ışığına benzemiyor, güneşin aydınlığı gibi yansıyor.
Ardından…
Bu hafta başında Bursa’da günlük vaka sayısı 200’ün altına indi.
Bu süreçte…
Aşılama da başlayınca toplumsal moral yükseldi. Hatta, pandemi mücadelesi kapsamında kapanan işyerlerinin yeniden nasıl açılabileceği tartışmaları başladı.
Sokaklara baktığımızda…
İnsanımızın da iki hafta öncesindeki kadar karamsar olmadığını gördük. Trafik arttı, kaldırımlar canlandı.
Özellikle…
Gençlerin gruplar halinde dolaştıkları görüldü. Hele son bir hafta bu görüntü Bursa’nın hemen her yerinde var. Bazı bölgelerde hafta sonları sokağa çıkma kısıtlamasına karşın ailece gezmeye çıkanları da görüyoruz.
Şunu kabul ediyoruz:
10 aydır kısıtlamalarla, çok sıkı kontrollü olarak yaşamaya çalışan insanımız artık sıkıldı, bunaldı. Elbette hak veriyoruz, ama henüz her şey bitmiş değil.
Nitekim…
Vakaların neredeyse dibe yaklaşmasının ve aşılamanın toplumda rehavete yol açtığı ve gevşeme getirdiği rakamlara da yansıyor.
Çünkü…
Hafta başında 200’ün altına inen günlük vaka sayısı yeniden 300 seviyesine çıkarken, artışa Osmangazi’nin öncülük ettiği görüldü.
Bu da kaygı verici tablo olarak yansıyor.
